Leerkracht basisonderwijs, schooldirecteur en docent in het voortgezet onderwijs in Barneveld. Het is de loopbaan van Kees Gort (63) in een notendop. Hij neemt donderdag 30 september na veertig jaar onderwijs afscheid van het vak. Bovendien vertrekt hij na twaalf jaar op De Meerwaarde, de school die hem typeert als ‘een zeer betrokken leraar’.
,,Ik heb zelf vroeger een hele leuke tijd gehad op mijn basisschool”, zegt Kees Gort, die inmiddels al jaren in Barneveld woont. De geboren Sliedrechtenaar zag zijn tijd als leerling als dé motivatie om het onderwijs in te gaan. ,,Ik had een ideaalbeeld. Dat was een leraar van wie ik zelf les had. Hij kon boeiend vertellen, mooi tekenen en ook nog eens goed zingen. Dat wilde ik ook. Ik was 23 jaar toen ik, net na mijn laatste examen, voor het eerst zelf voor de klas stond”, vertelt Gort. ,,Als overtuigd christen koos ik bewust voor het christelijk onderwijs. Ik vind het belangrijk en fijn om leerlingen het evangelie door te geven.”
Destijds was Barneveld nog niet in beeld. De leraar werkte vier jaar in Papendrecht alvorens hij voor drie jaar naar Oosterwolde vertrok. Door familieomstandigheden besloot het gezin Gort weer meer richting het westen te trekken. Gort ging aan de slag op de Prins Mauritsschool in Barneveld. ,,Ik heb dat dertien jaar gedaan, het beviel me prima. Ik gaf les in de bovenbouw, een enkele keer had ik groep vier. Eigenlijk was er geen enkele ambitie om ooit directeur te worden, ook werken in het voortgezet onderwijs had niet echt mijn voorkeur. Ik kreeg uit het niets een aanbieding om directeur te worden, toen ging ik nadenken”, beschrijft Gort.
Een eerste aanbieding in Arnemuiden (Zeeland) sloeg hij af. In Hoevelaken was het wel raak. ,,Als directeur van de Schimmelpenninck Van der Oyeschool had ik een mooi team om me heen. Jong en dynamisch. Het was een schitterende tijd”, blikt hij terug. Na een paar jaar merkte Gort dat de werkdruk almaar toenam. ,,Ik ben drie maanden thuis geweest, ik was overwerkt. De werkdruk voor een directeur was destijds nogal hoog. Na die drie maanden rust heb ik het nog een jaar gedaan. Toen kwam de overstap naar het voortgezet onderwijs.”
De Meerwaarde
Op De Meerwaarde kwam Gort voor nieuwe uitdagingen te staan. ,,Het eerste jaar was heel zwaar. Als leraar ben je bang dat een klas je ‘te pakken’ krijgt. Dat je de grip verliest. Ik heb daar in het begin wel eens wakker van gelegen. Als docent ga je dan twijfelen. Achteraf blijkt dat ik even door die tijd heen moest. Vanaf mijn tweede jaar op de school ging het al veel beter. Het werd uiteindelijk mijn mooiste periode. Inmiddels werk ik alweer twaalf jaar op De Meerwaarde. Als leraar Nederlands, dat is een prettig vak om te geven. Al heb ik ook altijd wel wat met wiskunde gehad”, zegt Gort.
In 2009 beleefde hij een dieptepunt. ,,Ik kreeg te kampen met ernstige gezondheidsproblemen waardoor ik een tijd geen les kon geven. Dit versterkte mij nog meer in mijn overtuiging hoe belangrijk het geloof in God is en om dat aan de jongeren door te geven. Dat was en is voor mij een meerwaarde.”
Afscheid
De interactie met leerlingen noemt Gort als één van de dingen die hij gaat missen.
,,Soms gingen leerlingen aan het begin van het schooljaar met lood in hun schoenen naar school. Dan kwamen ze aan het einde van het jaar naar me toe en vertelden ze dat ze zich volledig op hun gemak waren gaan voelen. Dat zijn mooie momenten als leraar. Zo kan het ook juist frustrerend zijn als een leerling onbereikbaar is. Dat vond ik wel eens moeilijk te accepteren.”
Na precies veertig jaar legt Gort het krijtje definitief neer. ,,Er is genoeg talent op De Meerwaarde. Over een paar jaar zijn ze mijn persoon vergeten, zo hoort het ook. Ik hoop te gaan genieten van mijn vrije tijd”, aldus de vertrekkende docent.
