Dag twee gingen we al vroeg om kwart over 7 met de metro naar het metro station en kregen we een rondleiding in een gebouw waar ze alles regelen voor de metro’s. Wij vonden het erg saai, het was zo vroeg en die man die alles vertelde praatte zoveel maar we verstonden er niks van. Daarna zijn we naar de school gegaan waar de wedstrijd plaats vond. En kregen daar trainingen om sneller te leren typen. We deden de raarste dingen volgens een leider moest dat helpen. Na de wedstrijd zijn we beneden wat gaan eten en daarna gingen we gelijk met de Belgische meiden shoppen. Eén van de jongens uit Oostenrijk ging ook met ons mee, we praatte Engels met elkaar om zo een beetje te kunnen communiceren. De winkelstraten waren zo lang het was niet normaal, we hebben onze ogen uitgekeken Om kwart voor 7 vertrokken we naar het theatergebouw waar we naar het theaterstuk Rudolf gingen. We hadden eigenlijk niet veel zin, omdat we er niks van zouden verstaan, maar uiteindelijk aangekomen en toen het begonnen was hebben we geen stuk gemist. Het decor, de kleding alles was ZO MOOI. Het podium kon draaien, er kwamen trappen en pilaren uit de lucht en uit de grond het was heel goed geregeld. Nederland kan er nog heel veel van leren hahaha. Na het theater gingen we met de metro terug naar het hotel. Natuurlijk hadden wij erge honger en sleurde de hele groep nog mee naar de Burger King en Mac Donalds.
zaterdag 28 maart 2009
Dag drie zijn we eerst met de metro naar het schooltje gegaan waar vrijdag de wedstrijd plaats vond. Vanuit daar zijn we met de auto naar de Donau toren gegaan waar we wat zouden eten. De toren is 165 meter hoog en het is het hoogste punt van Wenen. Het bovenste gedeelte waar je een restaurant en café hebt draait om het gebouw heen. Heel apart het was zo mooi, we hadden uitzicht over heel Wenen. Na een uur of twee zijn we weggegaan van de Donau toren en gingen naar een plek waar allemaal kassen waren van vijgen en kruiden. Daar hadden we ook de prijsuitreiking we hebben toen nog wat gegeten, en hebben toen met de jongens afgesproken om naar de kermis te gaan in de avond, het de laatste avond was. Natuurlijk gingen we met alle meiden naar de kermis en zagen daar de rest. We hebben in die korte dagen toch een hele leuke klik gekregen met de rest van de groep. We zijn met z’n allen in het spookhuis Jack The Ripper gegaan. Het was echt leuk. De jongens natuurlijk voorop, en de meisjes er gillend achteraan. Daarna had één van de Belgische meisjes 2 muntjes van haar begeleider gekregen voor een achtbaan, ze mocht iemand uitkiezen en koos mij (Charifa) ik wist niet wat me overkwam toen ik erin zat werden we afgeschoten en hij ging over z’n kop en toen kreeg ik de schrik van me leven, want de achtbaan ging ACHTERUIT terug nou jullie snappen wel dat m’n stem vandaag een beetje apart is en die van Manar ook. Na de kermis zijn we met de Belgische meisjes nog wat gaan drinken in de grote stad, en rond half 12 keerde we terug naar het hotel. Nog even zitten internetten en daarna gingen we slapen.
